فلزات سنگین – درگیری های آذربایجان و ارمنستان به آینده جنگ اشاره دارد | اروپا

آمسلح زربایجان نیروها ممکن است مشغول جنگ بر سر قره باغ باشند ، یک محاصره مورد مناقشه که ارمنستان اداره می کند. این مانع از آن نمی شود که هلی کوپترها و تانک های کمیاب را برای بازی در یک موزیک ویدیو ، همراه با خوانندگان ، گیتاریست ها و درامر لباس خاکی ، کنار بگذارند. آهنگ سنگین متال سنگین ، همراه با مونتاژ بمباران ، در مسابقه آهنگ یوروویژن بی جای نخواهد بود ، و بخشی از تلاش خشن دولت فاسد و خودکامه آذربایجان برای جمع کردن مردم دور پرچم است.

جنگ واقعی ، که از 27 سپتامبر آغاز شد ، کمتر تلگنیک بوده است. پیش از این صدها نفر که اکثر آنها سرباز هستند کشته شده اند. پس از درگیری که منجر به کشته شدن دهها هزار نفر و آوارگی یک میلیون نفر شد ، نیروهای جنگی ارمنی قاراگونگ و مناطق آذربایجان اطراف آن را به تصرف خود درآورده اند. آذربایجان ادعا می کند که ده روستای منطقه جبرائیل را تصرف کرده است ، یکی از 7 روستایی که قره باغ کوهستانی است و توسط نیروهای ارمنی اشغال شده است. مهمات خوشه ای آذربایجان به استپاناکرت ، مرکز استان جدا شده حمله کرده است. نیروهای ارمنی گنجه ، دومین شهر بزرگ آذربایجان را گلوله باران کردند. به نظر می رسد هر دو طرف از موشک های بالستیک استفاده کرده اند و چند موشک سرگردان در ایران همسایه فرود آمده اند.

تماس های آتش بس از سوی آمریکا ، اتحادیه اروپا و روسیه – که با ارمنستان پیمان دفاعی بسته و در آنجا مستقر است ، اما به هر دو طرف اسلحه می فروشد – در گوش ها افتاده است. در همین حال ، ترکیه آذربایجان را به ادامه حمله خود تشویق کرده و از متحد خود حمایت بی قید و شرط کرده است. رجب طیب اردوغان ، رئیس جمهور ترکیه ، در 5 اکتبر گفت: “ما دوباره به برادران آذربایجانی خود می گوییم ،” ما در مبارزه مقدس آنها تا پیروزی در کنار آنها هستیم. “

حمایت بیش از حد لفظی بوده است. شواهد در حال افزایش است که ترکیه صدها مزدور سوری را به جنگ آذربایجان فرستاده است. فیلم های سوری ها در خط مقدم در شبکه های اجتماعی دست به دست می شوند. دیده بان حقوق بشر سوریه ، یک گروه نظارتی ، می گوید که 72 نفر از آنها قبلاً در جنگ کشته شده اند. استفاده از مزدوران نشان دهنده دشواری در بسیج جوانان آذربایجان برای جنگیدن برای یک منطقه کوچک کوهستانی و دارای جمعیت ارمنی است که 30 سال پیش از دست داد.

در ارمنستان ، برعکس ، مردان در هر سنی ، حتی بدون داشتن سابقه نظامی ، برای اقدام ثبت نام کرده اند. همانطور که توماس دو وال ، متخصص قره باغ ، می گوید ، “دولت ارمنستان و استقلال آن از قره باغ قره باغ جدا نیستند. اورشلیم ارمنستان است. ” برای آذربایجان ، از دست دادن قره باغ کوهنوردی تلخ بود. آقای دو وال می افزاید ، دولت این کشور در حال تلاش برای بازپس گیری غرور ملی خود با اقدامات نظامی است.

شبه نظامیان ، دوئل های توپخانه ای و حملات موشکی به شیوه قدیمی جنگ بازمی گردد. اما موفقیت آذربایجان در برابر نیروهای ارمنی حرفه ای تر ، ناشی از ولگردی است که در خرید سلاح های نفتی ایجاد می شود و از روسیه ، ترکیه و اسرائیل سلاح های پیشرفته تولید کرده است. پاول فلگنهاور ، تحلیلگر دفاعی روسی ، خاطرنشان می كند: “حتی اگر تعداد كلی سلاح های سنگین ارمنستان و آذربایجان در حال حاضر كم و بیش برابر باشد” ، ارتش آذربایجان دارای یك برتری مشخص فنی و كیفیتی است.

شواهد آن را می توان در چهار پرتابگر بزرگ قابل مشاهده در پشت گروه در ویدئوی تلنگر وان آذربایجان مشاهده کرد. آنها حاوی هاروپ ، یک “مهمات مضر” ساخت اسرائیل هستند – در واقع یک هواپیمای بدون سرنشین کامیکاز – که قادر است ساعتها قبل از اصابت به رادار ، یا بازگشت به خانه به زمین ، به طور مستقل کروز کند. در سال 2016 هاروپ به یک اتوبوس پر از نیروهای تقویت کننده ارمنستان برخورد کرد. تصاویر ویدئویی نبردهای فعلی نشان می دهد که دوباره مورد استفاده قرار گرفته است.

این خود تعجب آور است. اولریک فرانکه از شورای روابط خارجی اروپا ، اتاق فکر ، می گوید: “درک عمومی کارشناسان قبلاً این بود که هواپیماهای بدون سرنشین نقش مهمی در جنگ های بین دولتی ندارند ، زیرا در برابر آتش ضدهوایی آسیب پذیر هستند.” . این احتمالاً در جنگهای درگیر قدرتهای بزرگی مانند آمریکا ، چین و روسیه صادق است. در درگیری های کمتر ثابت شده است که اشتباه است. وقتی ترکیه در ماه فوریه حمله ای را به شمال سوریه آغاز کرد ، از آن استفاده کرد سل2 پهپاد برای از بین بردن صدها خودروی زرهی سوریه. این کشتار در قفقاز در حال تکرار است. آذربایجان به طور متناوب با استفاده از ناوگان اختصاصی خود ، تعداد سنگینی از دفاع هوایی ، توپخانه ای و زرهی ارمنستان را از دست داد. سل2 ثانیه

تاکتیکهای ترکی و آذربایجانی به نوع جدید و مقرون به صرفه تری از نیروی هوایی اشاره دارد. خانم فرانکه خاطرنشان کرد: هواپیماهای بدون سرنشین برای کشورهایی که دارای نیروی هوایی اندک هستند تفاوت عمده ای ایجاد می کنند. هواپیماهای جنگی برای خرید ، نگهداری و بهره برداری گران هستند. به همین دلیل است که ارمنستان و آذربایجان فقط 52 عدد از یکدیگر دارند. سل2 ، هزینه چند میلیون دلار و فاقد خلبان ، قابل خرج است. در سوریه و لیبی ، چندین کشور ترکیه سل2 ها توسط Pantsir ساخت روسیه سرنگون شدند س1 ، یک سیستم دفاع هوایی برد کوتاه. اما هواپیماهای بدون سرنشین به نوبه خود چندین مورد از این سیستم ها را نابود کردند. راب لی از کالج کینگ لندن می گوید ، معامله ارزش آن را دارد ، “مانند تجارت یک پیاده برای یک شوالیه” (با فرض اینکه یک کشور دارای یک استخر بزرگ بزرگ به نسبت مناسب است). ” سل2 باید آنچه را که چنین سامانه هایی می توانند برای نیروهای زمینی که فاقد پدافند هوایی کافی هستند به خانه خود برساند ، “گفت فرانتس استفان گدی از موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک ، اتاق فکر در لندن.

ارزش هواپیماهای بدون سرنشین فقط پتانسیل تخریبی آنها نیست ، بلکه توانایی آنها در مستند کردن کشتارهایشان است. هر دو طرف درگیری فیلم های دراماتیک از هواپیماهای بدون سرنشین و سربازان را در حال انهدام تانک های دشمن منتشر کرده اند. آنها از ترکیه آموخته اند ، كه بهره برداری های هوایی خود را در سوریه و لیبی به رخ كشیده است. آرون استین از انستیتوی تحقیقات سیاست خارجی می گوید: “ترک ها استاد تبلیغات هستند.” “آنها با استفاده از این تصاویر ، سوق دادن آنها به شبکه های اجتماعی و تسلط بر روایت ، کار بسیار خوبی انجام می دهند.”

سل2 دوربین با کیفیت بالا به آذربایجان در آن مسابقه برتری می دهد. فیلم های انفجاری تانک کش آن کارهای بسیار نرم تری است که با موسیقی واگناری تنظیم شده است. اگر آذربایجان تمایلی به فشار برتری خود به قیمت تلفات زیاد در زمین نداشته باشد – همانطور که استفاده از جنگجویان سوری نشان می دهد – در این صورت پیروزی در یک جنگ تبلیغاتی بهترین چیز بعدی برای پیروزی در یک جنگ واقعی است.

این مقاله در بخش چاپ اروپا با عنوان “فلز سنگین” چاپ شد

از این محتوا استفاده مجدد کنیدپروژه اعتماد

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>