اوکراین روی هواپیماهای بدون سرنشین برای حمله به عمق روسیه شرط بندی کرده است

On 28 فوریه آسمان بالای روسیه از صدای پهپادهای متخاصم غوغا می کرد. سن پترزبورگ، دومین شهر این کشور، یک منطقه پرواز ممنوع 200 کیلومتری در اطراف فرودگاه های خود وضع کرد. در کراسنودار در جنوب، یک انبار نفت در آتش سوخت. هواپیماهای بدون سرنشین به مناطق بلگورود و بریانسک که با اوکراین مرز مشترک دارند، رسیدند. یکی از آنها حتی به مسکو نزدیک شد – پس از قطع درختان در کمتر از 100 کیلومتری پایتخت سقوط کرد. این حمله اولین بار نبود که هواپیماهای بدون سرنشین اوکراینی (پهپادث) راهی برای عبور از دفاع روسیه پیدا کرده بود، اما این اولین حمله هماهنگ در نوع خود بود. بسیاری از اوکراینی‌ها به این فکر می‌کردند که آیا کلیدی برای براندازی مزیت حمله دوربرد روسیه پیدا کرده‌اند، حتی در غیاب مهمات دوربرد غربی مانند ATACMS موشک هایی که ممکن است هرگز نیایند.

به این داستان گوش کن
از صدا و پادکست بیشتر لذت ببرید iOS یا اندروید.

مرورگر شما پشتیبانی نمی کند

هواپیماهای بدون سرنشین بیش از یک قرن است که بر فراز مناطق جنگی پرواز می کنند. اسرائیلی ها در دهه 1970 با هواپیماهای شناسایی پرواز کردند. یک پهپاد دقیق آمریکایی برای اولین بار در اوایل دهه 2000 به کار گرفته شد. اما استفاده فعلی به سرعت در حال پیشرفت است. اوکراین در حال استقرار پهپادها به حداقل پنج روش مختلف است: به عنوان وسایل نقلیه شناسایی کوچک و تجاری که می‌توانند فیلم‌های ویدئویی را در یک برد کوتاه بازگردانند. به عنوان مهمات پرسه زن در مقیاس کوچک، که اغلب برای ایجاد مزاحمت بیشتر از تخریب طراحی شده اند. به عنوان هواپیماهای بدون سرنشین شناسایی یا جنگ الکترونیک پیچیده تر؛ به عنوان مهمات پرسه زن بزرگتر که برای از بین بردن زره های سنگین طراحی شده اند. و در نهایت به عنوان هواپیماهای بدون سرنشین ضربتی، اعم از هوابرد یا دریایی، قادر به حمل بمب و موشک در فواصل صدها یا حتی هزاران کیلومتری هستند.

اگر سخت‌افزار دسته‌های قبلی به اشکال مختلف و بیشتر در خارج از کشور تولید می‌شود، پهپادهای ضربتی در مقادیر بسیار کمتری تولید می‌شوند و تقریباً منحصراً اوکراینی هستند. اینجاست که مخترعان نظامی امیدوارند به پیشرفت خود دست یابند.

میخائیلو فدوروف، معاون 32 ساله نخست وزیر، مسئول برنامه هواپیماهای بدون سرنشین اوکراین و تحول دیجیتال آن، می‌گوید که نقطه عطف ممکن است سریع‌تر از آنچه مردم فکر می‌کنند فرا برسد. او می گوید که تعدادی از تغییرات در شرف تأثیرگذاری بزرگ هستند. ارتش بازسازی بزرگی را تکمیل کرده است و 60 اسکادران تهاجمی-پهپاد جدید، حداقل یکی در هر تیپ، با کارکنان و فرماندهان جداگانه ایجاد کرده است. این اولین اصلاحات در نوع خود در سراسر جهان است. دکترین نظامی اوکراین به‌روزرسانی شده است تا شامل دستورالعمل‌های (طبقه‌بندی‌شده) استفاده از پهپادها باشد. وزارت دفاع یک هیئت جدید برای هماهنگی کار تولیدکنندگان پهپاد ایجاد کرده است. انگیزه ای برای مقررات زدایی وجود داشته است: حذف موانع واردات و صدور گواهینامه. و این ماه با راه‌اندازی یک سرمایه‌گذاری جدید نظامی «خوشه‌ای» مشخص شده است که برای پیوند دادن فناوری نظامی اوکراین با شرکت‌ها و سرمایه بین‌المللی طراحی شده است.

یکی از منابع داخلی صنعت دفاعی که به شرط ناشناس ماندن صحبت می‌کند، تأیید می‌کند که ارتش قرار است در هفته‌ها و ماه‌های آینده «ظرفیت قابل توجه و پیشرفته‌ای» به دست آورد. او هشدار می دهد که گفته می شود، همچنان علیه روس ها مبارزه خواهد کرد. پهپادهای طراحی ایرانی خودشان از ابتدای زمستان شهرهای اوکراین را عذاب داده اند. این جنگ همچنین فناوری‌های پهپادها را بی‌سابقه آزمایش می‌کند: در یک فضای هوایی بزرگ و مورد مناقشه و در برابر سیستم‌های پیچیده جنگ الکترونیکی.

تنها چند سیستم نظامی می توانند عملکرد خوبی داشته باشند. منبع صنعت می گوید: «روس ها در کاری که انجام می دهند بسیار بسیار خوب هستند. “آنها در دفاع الکترومغناطیسی جادوی سیاه انجام می دهند. آنها می توانند فرکانس ها را مسدود کنند، جعل کنند جی پی اسیک پهپاد را به ارتفاع اشتباه بفرستید تا به سادگی از آسمان بیفتد.» یک کارشناس با تجربه اخیر در رصد عملیات پهپادها می گوید: تهدید ناشی از پدافند هوایی زمینی به این معنی است که پهپادهای شناسایی اوکراینی برای دیدن بیش از 15 کیلومتر پشت خطوط روسیه تلاش می کنند.

در مراحل اولیه، به نظر می‌رسید که اوکراینی‌ها به کنترل پهپادها در پشت خطوط روسی در ماهواره‌های استارلینک ایلان ماسک، که در فرکانس‌ها و اعدادی که سیستم‌های روسی در تلاش برای مسدود کردن آن هستند، کار می‌کنند، امیدوار بودند. بر اساس گزارش ها، حمله پهپادی دریایی به ناوگان دریای سیاه روسیه در ماه اکتبر از این شکاف به خوبی استفاده کرد. اما آقای ماسک که ظاهراً نگران تأثیر تشدیدکننده چنین حرکاتی است، در جایی قدم گذاشته است که فناوری روسی قادر به انجام آن نیست. استارلینک اکنون از geofencing برای جلوگیری از استفاده از پایانه‌های خود استفاده می‌کند – نه تنها بر فراز سرزمین‌های تحت اشغال روسیه در داخل اوکراین، بلکه به گفته یک منبع اطلاعاتی ارتش اوکراین، روی آب و زمانی که گیرنده با سرعت بیش از 100 کیلومتر در ساعت در حال حرکت است. او می گوید: «شما آن را روی یک قایق در دریا قرار می دهید و به سادگی از کار می افتد. بنابراین، توسعه دهندگان پهپاد اوکراین اکنون از طیف وسیعی از سیستم های ارتباطی گران تر، با چندین سیستم اغلب در یک وسیله نقلیه استفاده می کنند. موفقیت حمله 28 فوریه در نزدیک شدن به مسکو نشان می دهد که اوکراین ممکن است به راه حلی نزدیک شود که کارساز باشد.

اما اگرچه ممکن است اوکراین این مفهوم را ثابت کرده باشد، اما افزایش آن چیز دیگری است. ست فرانتزمن، نویسنده «جنگ‌های هواپیماهای بدون سرنشین» می‌گوید که برنامه هواپیماهای بدون سرنشین اوکراین هنوز تا حدی از دستیابی به حجم تولیدی که برای رقابت با ظرفیت حمله دوربرد روسیه نیاز دارد فاصله دارد. پهپاددر مبارزه است. یکی از مشکلات دسترسی به مهمات هوایی است، زیرا آمریکا تمایلی به ارائه سلاح هایی ندارد که بتواند به اعماق روسیه برسد. دستگاه‌های بداهه و هوشمندی تنها می‌توانند تا این حد پیش بروند، اگرچه اوکراینی‌ها مطمئناً تلاش می‌کنند.

گلوگاه اصلی دیگر تولید موتور است، به ویژه موتورهای بنزینی (برخلاف موتورهای الکتریکی) که برای نیرو دادن به هواپیماهای بدون سرنشین در فواصل زیاد مورد نیاز است. تنها تعداد محدودی از تولید کنندگان در جهان می توانند آنها را تولید کنند و اوکراین برای خرید از همان بازارهایی رقابت می کند که دشمن خود را خریداری می کند. آقای فدوروف، معاون نخست وزیر می گوید: «ما واقعا حضور طرف مقابل را در اینجا حس می کنیم

یک سازنده هواپیماهای بدون سرنشین که در یک کارخانه به شدت محافظت شده در حومه یکی از شهرهای اوکراین کار می کند، می گوید که ماهیت اقتدارگرای روسیه باعث شده است که این کشور در توانایی حمله به این کشور شروع کند، و اوکراین موظف است که در این زمینه بازی کند. او گفت: “تحریم ها به این معنی است که قطعات آنها سریعتر از ما تمام می شود.” اما ما نباید خودمان را مسخره کنیم. آنها خطوط تولید خود را بسیار سریعتر از ما فعال کردند.»

به نظر می‌رسد روسیه شرط‌های سنگینی را روی یک جنگ فرسایشی متعارف در شرق اوکراین گذاشته است. اما با وجود اینکه نیروهایشان به جلو می روند، به نظر می رسد ژنرال های روسی نگران گسترش احتمالی جنگ در عمق عقب خود هستند. در هفته‌های اخیر، سامانه‌های جدید پدافند هوایی در مسکو ظاهر شده‌اند (پوشش هر هدف در روسیه غیرممکن است.) تأسیسات تولید پهپاد اوکراینی نیز هدف حملات موشکی روسیه قرار گرفته‌اند. Dmytro Shymkiv، یکی از مالکان AeroDrone، یک سازنده امیدوارکننده پهپادهای مسافت طولانی، می‌گوید که شرکت او تولید را مخفی نگه داشته و در نتیجه آن را متحرک نگه داشته است. فناوری‌های به‌سرعت در حال تکامل سازندگان پهپاد دلیلی است که بسیاری در اوکراین روی دستیابی به موفقیت شرط‌بندی می‌کنند. این منبع اطلاعاتی نظامی می گوید: «نیاز همیشه مادر اختراع بوده است.